วันนี้อยากเขียนภาษาไทย

วันนี้เริ่มต้นวันตั้งแต่นอนดึก โน่น.. ตี 2 แล้วก็ตั้งนาฬิกาปลุกไว้ 6.20 น. เพราะว่า มีนัดไปหาหมอกับนังเพื่อนสนิท แต่ว่า.. ตื่นตามนาฬิกาปลุกหล่ะครับ โทรหาเพื่อนเลิฟ มันอิดออด เป็นอันเข้าใจว่าไม่ไป ไม่เป็นไรเพื่อน ดิฉันจะได้ไปนอนต่อ ตั้งนาฬิกาปลุกอีกที 10.20 น. เพราะมีนัดไปทำเทสต์ สมัครงานไว้ตอนบ่ายโมง สำรองเวลา หลับต่อไป เพราะจำนวนชั่วโมงยังไม่พอ แต่ก็ตื่นขึ้นมาประมาณ 9 โมง แม่บอกไปกินข้าว ไม่ไหวอะ ต้องนอนต่อ ลุกไม่ขึ้นจริง ๆ ตื่นอีกที 10 โมง เอาละวะ ตื่นก็ตื่น หยิบผ้าขนหนู เปิดคอมฯ ออนไลน์ แล้วไปอาบน้ำ เข้าห้องน้ำ แปรงฟัน กินข้าว แล้วก็ได้ยินเสียงนาฬิกาปลุกดังจากข้างล่าง ขึ้นมา ก็ได้เวลาปลุกอีกครั้ง ทุก 5 นาที จับปิด แล้วเริ่มเช็คอีเมล์ ส่งอีเมล์ หลายอย่าง น้องกุ้ง จากไอบีเอ็ม ทักทายมา บอกเบื่อ เห็นเบื่อ ๆ อย่างงี้ อยู่กับยาวนานทุกที ก็ดีมีวิธีจัดการ เบื่อ ๆ หยาก ๆ ไปเรื่อย แช็ทกับเพื่อนคนที่หนึ่ง ต่อคนที่สอง อุ้ยจะเที่ยงแล้ว ไม่ได้ นัดนี้ห้ามสาย แป่ว เจอไวรัส อุ้ย.. คุณเพื่อนส่งมาให้ดิฉันได้ไงเนี่ย รักกันจริ๊ง ลุกขึ้นไปแต่งตัวอย่างรวดเร็ว จัดกระเป๋า เสื้อผ้า เลือกเอาแบบไม่ต้องรีด ไม่ดูอ้วนมาก เป็นพอ

ออกจากบ้าน ขึ้นแท็กซี่หน้าบ้านเลย ต๊าย เหลืออีก 20 นาทีได้เวลานัด ลุ้น ๆ สายไม่ได้มึง ห้ามเครียดด้วย.. ชีวิตมีทางเลือก ห้ามเครียดเหมือนก่อนเด็ดขาด ตีตายเลย รถขับเลยแยกประดิพัทธ์ มาแล้ว นัดที่สุทธิสาร เหลืออีกไฟแดงเดียว เขาก็โทรมา จะมาหรือเปล่าคะ แป่ว.. คะ คะ อยู่บนรถแล้วคะ ใกล้ถึงสะพานควายแล้ว เข้าซอยเล็กเปิดตากว้างขึ้น โอ้.. น่านเอง จ่ายค่ารถ บอกคนขับแท็กซี่ว่ากลับรถได้ ไปกดกริ่ง ถอดรองเท้า แล้วเข้าไปเทสต์

เจ้าหน้าที่แจ้งว่าข้อสอบ มี 3 ข้อ พร้อมกับเพื่อนที่ต้องเทสต์อีก 2 คน ว้าว.. ตื่นเต้น 2 ข้อ ทำใน word อีกข้อทำใน excel สนุกจังเลย เหมือนกลับไปเป็นนักศึกษาใหม่ ให้เวลา ชั่วโมงครึ่ง ตอนแรกคิดว่า ว้า.. ทำไมเยอะจัง พี่จะหนอนไชก่อนมั๊ยหล่ะน้อง เรานั่งหน้าประตู พร้อมคู่แข่งหญิง 2 คน พี่คนหนึ่ง ดูอายุมากกว่านิด อีกคนอ่อนกว่าหน่อย น้องแจ้งว่าห้องน้ำอยู่นี่นะคะพี่ มีแม่บ้านมาเสริฟน้ำ แล้วก็สัมทับ ทำไปเรื่อย ๆ นะคะ ไม่ต้องรีบ คะ คะ ไม่รีบ เสร็จก็ไปหล่ะคะ ไม่นั่งนานหรอกคะ ห้องเย็นมาก อีก 2 ท่าน ใส่สูทแขนยาว ดิฉันก็ไม่เคยนั่งห้องแอร์นาน ๆ มานาน ใส่เสื้อคาร์นิกัน ยาวเลยศอกมาหน่อย อ่านข้อสอบเสร็จ จัดการเซฟไฟล์แยกตามข้อ แล้วก็เดินไปเข้าห้องน้ำ 1 รอบ ท่าทางปวดห้องน้ำ จะทำให้คิดอะไรไม่ออกเอา นั่งอ่านข้อ 1 ไป 2 รอบ เขาให้เขียนจดหมาย ไปหาคู่ค้าเก่าเป็น รพ. ที่สัมพันธภาพไม่ค่อยดีมา แต่ว่าเขาจะมี director คนใหม่ อุ้ย อ่อนมากเลยครับ จดหมายเนี่ย ข้อ 2 คำนวณ budget planning การใช้เงิน เป็นบาท เป็นยูโร แยกตามจำนวนที่ซื้อ อื้ม... ข้อ 3 เขียนบรรยายจุดแข็งของตัวเอง ที่จะสามารถทำงานนี้ให้กับองค์กรได้ เอา 150 คำ 1 ย่อหน้า และก็บรรยายบุคลิกภาพ ว้าว.. เรียงความจากความฝัน

ข้าพเจ้า ก็เลือกทำข้อ 2 ก่อนเลย งานหมู ถนัดมาก แต่ก็ใช้เวลาอ่านข้อสอบอีกรอบ เพราะว่า กลัวว่าจะเห็นหมู เตะหมา (อย่างดิฉัน) ลงกล่องไป อ่านเสร็จก็โอเค ออกแบบในสมองว่างานต้องเป็นอย่างไง แล้วก็เริ่ม ใช้เวลากับมันมาก เพราะว่าต้องมานั่งคีย์จุดทศนิยม บ้าบอ นั่งทำไป ก็นั่งคิดถึงเอ เนี่ยอยู่ที่เก่า ให้เอทำนะ ฉันตรวจอย่างเดียว เอาวะ เอา ๆ ไหน ๆ ก็ไหน ๆ หยุดฟุ้งซ่าน แล้วทำต่อ ทำไปเรื่อย เริ่มหนาว จาม น้ำมูกมา พาลจะตายเอา เพราะว่าแพ้อากาศเอามาก ๆ ใจก็คิด นี่หล่ะหนา มีโรคภัย อะไรพอจะสู้ ก็ไม่ไหว ระหว่างทำ ก็ได้ยินเสียงคีย์บอร์ดอีกคนดังมาก ฮึ่ม ดิฉันใช้ไอบีเอ็มแลบท้อป หมู ๆ ครับ ของถนัด ทำไป ทำมา ตรวจสอบ คำนวน สรุป ตอบคำถาม แล้วก็ต่อด้วย เข้าห้องน้ำอีกรอบ ไปเอาทิชชู่ น้ำมูกเริ่มมาเป็นสาย เสร็จข้อ 2 หันมาดูเวลา เหลือ 20 นาที โห.. นึกว่าหมู ใช้ไปเยอะนะเนี่ย ทีนี้ก็เริ่มมาคะเนต่อว่าทำข้อไหนต่อดี แต่ต้องรีบแล้ว

ตกลงปลงใจทำข้อ 3 เขียนเรียงความชีวิต โม้ไปเรื่อย อ้อ.. ลืมบอก ภาษาอังกฤษหมดครับท่าน ทำไป ก็นึกถึงโจแอนไป งานนี้น้องคงทำได้หมู ๆ ชอบเขียนอยู่แล้วคนนี้ ให้เขียนหน่ะ ไม่หยุด เขียนไปเขียนมา นับคำ เพราะคำนวณไม่ถูกว่า 150 มันต้องแค่ไปน นับบรรทัดแรก ไป 12 คำ แถวไปเกิน 15 แถวแล้ว น่าจะเกินแล้วนะ ทีนี้ก็จัดการจบให้มันรู้เรื่องหน่อย เป็นพอ แต่ขอบอกไม่ได้ความหรอกนะ เขียนไปเรื่อย บอกแล้ว

เวลาทีเหลือไม่ดูแล้ว จัดการทำข้อ 1 เขียนจดหมาย อุ้ย.. จะทำไงดีเนี่ย เอ้า ให้เขียน ก็ต้องเขียน จะทิ้งเว้นว่างได้ไง ทำไปเรื่อย กำลังนั่งเกลาคำ จากที่อ่านโจทย์ น้องก็เข้ามาเตือนว่าเสร็จหรือยัง ไม่มีเสียงตอบจากสวรรค์คะ ดิฉันตอบเฉย ทั้ง ๆ ที่ยังไม่เสร็จดี ว่าเสร็จแล้วคะ สรุปก็ได้ใจความมาว่า.. ให้อีก 5 นาทีนะคะ เสร็จเรียบร้อย ดิฉันเก็บคนแรก เป็นไงหล่ะ มาสายกว่าคนอื่น (ไป 5 นาที) เสร็จก่อนเพื่อนอีก เรียบร้อยก็ถือกระเป็า เก็บกระดาษทิชชู่ คืนห้องน้ำ แล้วก็เข้าห้องน้ำอีกรอบ เดินลงบันได ไม่เจอใครเลย เดินออกประตู เตรียมใส่รองเท้า น้องก็มาคุย โอเคแล้วนะคะ จะติดต่อไปพรุ่งนี้ ถ้าผ่าน ประมาณ 4-5 โมงเย็นนะคะ ชิป.. ลืมใส่ชื่อ น้องขา พี่ลืมใส่ชื่อตัวเองหน่ะคะ อ้อ.. พี่เชิญขึ้นไปเลยคะ แล้วก็พี่ขอรูปด้วยคะ เอ่อ.. พี่ลืมหน่ะคะ ไม่เป็นไรคะ (คงไม่ได้งานหล่ะ) ขึ้นไปพิมพ์ชื่อตัวเอง แล้วก็แม่บ้านเข้ามาเก็บแก้วน้ำ เจอว่า แก้วกับที่รองแก้วมันไม่ยอมไปพร้อมกัน ตกกระเด็น กระดอน โดนดุไป ตามระเบียบ

ออกมากจากที่นั่น เช็คโทรศัพท์ missed call ไป 3 ไรฟะ ใครเนี่ย.. ไม่รู้หล่ะ เบอร์ 02 ไม่รู้จะโทรกลับยังไง เดินออกไป โทรศัพท์ก็ดังอีก fitness เชิญไปรับบัตรสมาชิก อ่อคะ พี่พยายามนะคะ หลังจากนั้นก็โทรหากุ้ง เจอกันเปล่า เอา ๆ พี่ ก็เดินออกปากซอย ขึ้นแท็กซี่ไปหาน้อง แล้วก็นั่งคุย นั่งฟัง แลกเปลี่ยน ความคับแค้นกับการมีนายไม่ได้ดั่งใจ เอาหล่ะ จะ 4 โมงแล้ว ต้องไปแล้วหล่ะ การบินไทยจะปิดสำนักงาน ไปต่อ ขึ้นตั๋ว ต่อไปเซ็นทรัล ลาดพร้าว โทรหาน้องโบว์ เดินเที่ยวหลังการบินไทยก่อน ไม่ได้อะไร เพราะไม่อยากเสียตังค์ วางหูน้องโบว์ fitness โทรมาอีกแล้ว อุ้ยน้องขา พี่ไปไม่ไหวแล้วค่า พี่ออกมานอกเมืองแล้ว รถก็ติดนะคะ ลงแท็กซี่ โทรหายัยเพื่อนเลิฟ สรุปคุณนายจะตามมา ดิฉันเดินไปได้สักพัก ก็เข้าอินเตอร์เน็ท เช็คเมลล์ แล้วก็โทรเม้าท์ 1-2 คน อ้อ.. คุยกับพี่นก ตอนขึ้นรถแท็กซี่ไปการบินไทยด้วย

หลังจากนั้น เพื่อนเลิฟมา ดิฉันก็ไปกิน แม็คโดนัลด์อีกแล้ว โหย.. โหย.. อยากเอาของเล่นให้หลาน อะไรก็ได้จ้า

กลับมาบ้าน 2 ทุ่มครึ่ง เพราะว่า เริ่มง่วง ขอกลับดีกว่า เดินออกไปหาก้อย กินข้าวกับเพื่อนอยู่ แล้วก็จะแวะเซเว่น มันเปิดพรุ่งนี้ หลังปรับปรุง เอากับมัน กลับมาบ้าน อาบน้ำแต่หัวรุ่ง เล่น soduku แล้วนอนหลับพับไปตอนไหนไม่รู้ เสร็จแล้วก็มาออนไลน์ อีเมล์กระหน่ำ แช็ทอีกหน่อย แล้วก็มานั่งเขียนที่นี่แหละ เอาละ จะไปนอนแล้ว เพื่อนเอย

พรุ่งนี้ลุ้นกัน เขาโทรมามั๊ยน๊า